over FOTOBOEKEN

Een weblog van Ben Krewinkel waarop fotoboeken besproken worden. Nieuwe, maar vooral oude en niet altijd de meest makkelijk verkrijgbare.  
 

 - work in progress - 


Making Africa



Take a look at an article on some of the participating photographers op Lagosphoto in Ogojii magazine.


Looking for M. was part of LagosPhoto (Oct 24 - Nov 27). Read more about the project in Ours Magazine, This is Africa, One World (Dutch), Afrique in Visu (French) and theloggingroad.
While staying in Lagos to attend the Lagosphoto I made a series of portraits of the students of Yabatach. You can also take a look at a selection of portraits.


You can read an extensive interview in English on Looking for M. on Mirelle Thijssen's -theloggingroad.


To order you can use paypal or send me a message (see contact form)

 In the current Mozambican streetscape there is a discernible paradox between the ubiquitous capitalist elements on one hand and references to the (armed) revolution and the now abandoned Marxist-Leninist ideology on the other. Statues and murals that refer to the revolution seem to be balanced by billboards advertising Coca Cola and Vodacom, although the question remains how long this will remain so. The founder of Frelimo and prototype of a modern opposition leader, Eduardo Mondlane, has now become a fading historical figure. His portrait is no longer on the notes of the national currency and the statue with his effigy is slowly decaying. The statue and reputation of his successor, Samora Machel, has undergone a completely different fate. The current Frelimo government has placed exact replicas in all provincial capitals, and a giant copy of the statue was unveiled in the capital, Maputo. In this way, the revolutionary Samora Machel has evolved into the definitive mythological figurehead of a modern capitalist state.In 1997, I visited the Museu da Revolução in Maputo. As a history student, the exhibitions depicting the struggle for independence were enormously fascinating. An old warrior, dressed in rags, worked as attendant and led me around as the sole visitor of this deplorably dilapidated museum. Years of civil war between Frelimo and Renamo had hampered restoration of the building. Since opening in 1978, time there seemed to have stood still.The conversation with the attendant inspired me to read The Struggle for Mozambique (1969) wherein the author, Frelimo founder Dr. Eduardo Mondlane, described the origin of the independence struggle. Impressions of both the museum and of Mondlane’s book formed the prelude for my masters’ thesis entitled A double liberation (1999), which dealt with the role of women in the struggle for independence in Mozambique.It wasn’t until six years later that I became familiar with the photographic work of Dutch journalist Frits Eisenloeffel (1944-2001). As early as the nineteen-sixties, he became interested in the then fascist Portuguese state and its colonies. After prolonged colonial wars, control was waning and it would only be a matter of time until Portugal finally lost the grip on her overseas territories. The high toll exerted by the colonial wars was the impulse behind the Carnation Revolution of April 1974. This bloodless military coup by soldiers from various progressive leftist groups ended the fascist era. Directly after these events, Eisenloeffel travelled by military transport to Mozambique and Guinea-Bissau to report on the imminent independence for left-wing newspapers and magazines, including het Parool and especially de Groene Amsterdammer.In Mozambique, the public relations organ of Frelimo had made optimum usage of the medium of photography for years. Photographs taken in liberated territory were used to vaunt Frelimo’s military successes and the changing political, social and economic situation to the international community. Simultaneously various Mozambican and foreign photo-journalists showed their solidarity by propagating the independence ideals abroad in both socialist and Western countries. However, despite being a fervent advocate of the independence movement, Eisenloeffel never became a Frelimo stooge. Commissioned by his widow Immeke Sixma, I spent more than a year studying Eisenloeffel’s photographic oeuvre. From the archive of over 30,000 photographs, 3,000 were selected and classified. The photos taken in Mozambique make up only a small part of the archive and belong to Eisenloeffel’s earliest work. After photography instruction from Paul Staal and his cousin Koen Wessing, the quantity and quality of Eisenloeffel’s work increased. In the seventies Eisenloeffel worked mainly in Portuguese Africa and southern Africa. From the eighties he shifted his focus to the Horn of Africa.The cataloguing of Eisenloeffel’s oeuvre was the stimulus for my third trip to Mozambique in 2013 and the resulting work ‘Looking for M’. The concept of Looking for M. is a conscious departure from the traditional journalistic method, being rather a personal and almost anachronistic approach in which both substantive and aesthetic synergy arises between the artistry and perception of two Dutch photographers working in different eras. The recontextualisation of Eisenloeffel’s images results in alternative realities in which the actual historical reality nevertheless continually plays a crucial role. This is reflected in the many meetings I have had with people from all walks of life. Their thoughts and stories intertwined with our images and reconstructions of the past form a visual document that provides an insight into the development that Mozambique has undergone in recent decades.
 


  Museu da Revolução, Maputo, 1997 



PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3

034 Photography shop  I Maputo Portraits of Frelimo leaders. The Chinese shop owner sells portraits of Frelimo leaders Mondlane, Machel, Chissano and Guebuza for 3000 Meticais each.(photo from Looking for M.)
De onafhankelijkheid van Mozambique is een feit. In de vroege ochtend van 25 juni streek een Portugese marinier in het Machave-stadion in Lourenço Marques, voortaan Can Phumo geheten, de Portugese vlag en ging vervolgens die van het nieuwe Mozambique in top. Eenentwintig saluutschoten, en een periode van vijfhonderd jaar Portugese koloniale bezetting is voorbij.Tien jaren volksopstand en guerrilla onder leiding van het Front voor de Bevrijding van Mozambique (FRELIMO) tegen een meedogenloos system van onderdrukking en uitbuiting zijn met succes bekroond. Veertigduizend man modern bewapend en door machtige internationale bondgenoten, in de NATO en racistisch Zuid Afrika gesteund, hebben definitief het onderspit gedolven, tegen de wil tot vrijheid van een eeuwenlang geknecht volk.In de weken voor deze voor zuidelijk Afrika als geheel historische ceremonie maak ik ter plekke de voorbereidingen op de naderende onafhankelijkheid mee. Het is een periode van koortsachtige activiteit voor FRELIMO en de in september vorig jaar geinstalleerde overgangsregering onder leiding van FRELIMO en Joaquim Chissano.In allang bevrijd gebied – noordelijke provincies als Cabo Delgado, Niassa, grote delen van Tete, meer recentelijk delen van Zambesia en Manica en Sofala in het midden – moet een al goed functionerend bestuur snel overschakelen van oorlogsomstandigheden op de nieuwe vrede. Stedelijke centra, tot op het laatst verdedigde Portugese militaire bolwerken met hun door de Portugese bombardementen van het platteland verdreven, verpauperde bevolking, moeten nu op korte termijn onder bestuur worden gebracht. Al jarenlang goed functionerende Frelimo-comités uit bevrijd gebied lijken goed tegen de moeilijkheden opgewassen.Maar de materiële problemen zijn natuurlijk overweldigend, vooral in de jongste oorlogsprovincies, als Zambesia en Manica en Sofala, waar de oorlogsschade het grootst is; verwoeste akkers, gevluchte of naar hergroeperingsdorpen gedreven bevolking, in beslaggenomen landbouwwerktuigen; los het maar even op. Grote inzet van Frelimo en enkele buitenlandse steuncomités hebben het afgelopen jaar de ergste gevolgen van een hongersnood kunnen opvangen. Maar in grote delen van deze provincies gaat de bevolking nog volledig naakt, omdat er gewoon geen kleren meer zijn. Wie ooit een septembernacht heeft doorgebracht in de bossen van laten we zeggen, Vila Pery, is gauw genezen van het fabeltje, dat de tropenzon warm genoeg is voor de gemiddelde neger. Het is letterlijk klappertanden geblazen, vaak totdat een dodelijke longontsteking de verwarmende middagzon overbodig maakt. Een ontwrichte samenleving.
In grote delen van het land kon FRELIMO voor september vorig jaar – toen Portugal eindelijk het akkoord van Lusaka sloot met FRELIMO, en de overgangsregering onder leiding van de bevrijdingsbeweging werd geïnstalleerd – slechts ondergronds opereren. Daar wordt nu met man en macht gewerkt aan de opbouw van een revolutionair alternatief voor het oude koloniale bestuursapparaat. De nadruk valt op de vestiging van een goed functionerende basisdemocratie: iedereen moet betrokken worden bij de opbouw van de nieuwe samenleving.Het antwoord op dit probleem heeft men gevonden in de duizenden zogenaamde ‘Grupos Dynamizadores’ (dynamisatiegroepen), die in heel het land werden en worden opgericht. Ze zijn qua opzet vergelijkbaar met de FRELIMO-comités in het oude bevrijde gebied, maar verschillen daarvan doordat ze autonoom zijn, (nog) geen deel uitmaken van de formele FRELIMO-structuur. Dynamisatiegroepen zijn de meest gedecentraliseerde uitdrukking van volksmacht, het politieke gebeuren aan de basis, de politieke verbanden op alle plekken waar mensen functioneel bijeen zijn. Er wordt gestreefd naar de oprichting van dynamisatiegroepen in alle bedrijven, scholen, dorpen, wijken, etc.
EnergiekIedereen wordt gestimuleerd in deze groepen mee te werken, besturen en secretariaten worden gekozen door alle deelnemers. Alle maatschappelijke problemen waarmee de mensen worden geconfronteerd, worden in deze dynamisatiegroepen besproken en er wordt naar oplossingen gezocht. Al naar gelang de situatie worden er aparte secties opgericht voor zaken als gezondheid, hygiëne, onderwijs, alfabetisatie, politieke discussie, sport, cultuur, enzovoort. Landelijke congressen van afgevaardigden van deze dynamisatiegroepen zijn voor secties als onderwijs en landbouw al bijeen geweest om een nationale strategie voor deze problemen uit te stippelen.Tekenend voor de energie waarmee de bevrijdingsbeweging in de nieuwe situatie aan het omschakelen is op een nieuwe werkwijze, is dat alleen al in Lourenço Marques en de directe omgeving zo’n zevenhonderd dynamisatiegroepen actief zijn. Zoveel mogelijk functioneren plaatselijke FRELIMO-kaders als drijvende krachten in deze groepen, maar altijd is dat niet het geval. Nationale campagnes voor alfabetisatie (tegelijk: middel tot politieke discussie), voor terugkeer naar het platteland, tegen alcoholisme en prostitutie, tegen racisme en tribalisme, worden via de dynamisatiegroepen gevoerd, en vinden grote weerklank.Er wordt – door tegenstanders van FRELIMO – veel ophef gemaakt van de massale uittocht van blanke kolonisten. De helft van de ruim 200.000 blanken die een paar jaar geleden nog in de kolonie woonden is inmiddels vertrokken. Natuurlijk schept dat problemen; ze laten een ontwrichte, maar toch al uitermate onrechtvaardige samenleving achter.
Maar hun positie wordt geïllustreerd door een ironisch feit: hun vertrek lost tenminste evenveel problemen op als het schept. Na de val van het Portugese fascisme in april vorig jaar ontstond snel een economische boycot tegen Portugal en zijn koloniën: de Mozambikaanse escudo werd al binnen enkele dagen volstrekt waardeloos op de internationale markt: geen bank nam er nog een aan. Binnen enkele weken groeide in de kolonie een fantastisch tekort op de betalingsbalans.Nu, driekwart jaar na de grote uittocht – vorig jaar september toen vlak na het akkoord van Lusaka de reactionaire blanke rebellie wegens gebrek aan internationale steun in elkaar zakte – is dat probleem vrijwel opgelost. De enorme import van luxe consumptiegoederen door deze bevoorrechtte klasse is met haar vertrek eveneens beëindigd.
Een bevoorrechte klasse. Door de bank genomen namen de kolonisten sleutelposities in de samenleving in, die ze gebruikten om zichzelf te verrijken, in plaats van dienstverlening aan de samenleving, zoals FRELIMO wil. Velen van hen zien nu – allicht – geen toekomst meer in een land dat gelijkheid en volksontwikkeling in zijn nieuwe vaandel schrijft. Dus trekken ze weg, de Europese artsen, de Europese technici van de Europese ondernemingen, de Europese professoren van de Europese studenten aan de enige universiteit in Lourenço Marques, de Europese winkeliers, de Europese ambtenaren. Om van de duizenden functionarissen van de onderdrukkingsapparaten als PIDE/DGS maar te zwijgen.In de havens van Beira en Lourenço Marques staan hun kisten hoog opgestapeld op de kades. Dat alleen al geeft aanleiding tot cynische opmerkingen. ‘Een gemiddelde vertrekkende Portugese familie heeft evenveel kubieke meters opeengepakte bezittingen als een gemiddeld (veel groter) Afrikaans gezin in een krottenwijk aan totale woonruimte’, mompelt een jonge FRELIMO-militant tijdens een tocht door de haven van de hoofdstad.Niemand rouwt dan ook erg om de vertrekkers, al hamert FRELIMO er voortdurend op, dat Mozambique in de toekomst eindelijk een echte multiraciale samenleving, zonder discriminatie zal zijn. De vele enthousiaste en idealistische blanke blijvers, die ik nu al aantrof als actieve participanten op werkelijk alle niveaus in dit historisch proces van opbouw van een nieuwe samenleving bewijzen dat.RondreisIn de weken voor zijn triomfantelijke intocht in Lourenço Marques, afgelopen dinsdag, maakte de nieuwe president, Samora Machel, een wekenlange intensieve tocht door alle uithoeken van het land, om de onafhankelijkheid aan te kondigen en de toekomst met de bevolking te bespreken. In de dagen dat ik met deze indrukwekkende karavaan meetrek, zijn anti-racisme, anti-tribalisme, sociale gelijkheid, afbraak van de scheidslijnen tussen bevoorrechte en uitgebuite klassen, nationale wederopbouw in een sociale samenleving, de thema’s die voortdurend de meeste aandacht krijgen.- Frits Eisenloeffel, 1975


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3

 Er nennt sich Gualbert und war Lehrer in Niamey, der Hauptstadt Nigers. Als der Staat ihn nicht mehr bezahlte und er seine Familie mit den fünf Kindern nicht mehr ernähren konnte, reiste er nach Eu-ropa. Mehr als zehn Jahre hat er als Illegaler in Amsterdam mit Putzjobs Geld verdient, um es nach Hause zu schicken. Der niederländische Fotograf Ben Krewinkel fotografierte Gualbert über mehrere Jahre und dokumentierte dessen Alltag. Krewinkels Fotos zeigen keine spektakulären Horrorszenen, nur lähmenden Stillstand und die Atmosphäre von Einsamkeit. Aus Familienfotos Gualberts, Gesprächsaufzeichnungen, Briefen und Dokumenten stellte Krewinkel 2012 mit seinem Protagonisten das Buch "A Possible Life" zusammen. Nun hat er Gualbert, der 2014 nach Niamey zurückkehrte, in Niger besucht und dort Fotos, Filme und Interviews für ein zweites Buch gemacht. "Il m’a sauvé" erzählt die afrikanische Geschichte Gualberts und seiner Familie, die den Vater und Mann nach so vielen Jahren der Abwesenheit kaum noch kennt. In der Kominek Gallery hängt eine Auswahl von Krewinkels Fotos aus Amsterdam und Niamey, Bruchstücke einer privaten Odyssee. Gualbert ist einer von Millionen Wirtschaftsflüchtlingen, und die Fotos Krewinkels geben de n offiziellen Statistiken ein Gesicht.   Text: Constanze SuhrFoto: Ben Krewinkeltip-Bewertung: SehenswertKominek Gallery Immanuelkirchstraße 25, Prenzlauer Berg, Mo–Fr 13–18 Uhr, bis 10.10.


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3Exhibition


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3Exhibition

Niamey, Niger 2014 © Ben Krewinkel


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3Exhibition


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3ExhibitionSelection for A Possible Life #2 on LensCulture

A selection of photographs taken in Niamey (Niger) in April and May 2014 which might appear in the follow-up of A Possible Life. Conversations with Gualbert.The photographs can be viewed on the LensCulture website.


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3ExhibitionSelection for A Possible Life #2 on LensCulture

Niamey, April 2014 © Ben Krewinkel


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3ExhibitionSelection for A Possible Life #2 on LensCulture


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3ExhibitionSelection for A Possible Life #2 on LensCultureTHINGS ARE UNDER CONSTRUCTION...


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3ExhibitionSelection for A Possible Life #2 on LensCultureTHINGS ARE UNDER CONSTRUCTION...

Next Thursday lecture in Den Bosch - Studium Generale St. Joost


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3ExhibitionSelection for A Possible Life #2 on LensCultureTHINGS ARE UNDER CONSTRUCTION...LensCulture

 Check out the portfolio on LensCulture.


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3ExhibitionSelection for A Possible Life #2 on LensCultureTHINGS ARE UNDER CONSTRUCTION...LensCulture

van: XXXXXXX@yahoo.fr
Antwoorden op: XXXXXX <XXXXXXX@yahoo.fr>
aan: Ben Krewinkel <ben.krewinkel@gmail.com>
datum: 20 november 2013 10:46
onderwerp: Re: Book II
ondertekend door: yahoo.fr
Hallo Ben,
I am sick because of the bad conditions here, no connexion with internet sometimes, electricity is cut the all day also sometimes, many mosquitoes, the town is dirty. But, we are trying to manage. You can come, and the children are ready to cooperate. Let me know in advance how is it going to happen.


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3ExhibitionSelection for A Possible Life #2 on LensCultureTHINGS ARE UNDER CONSTRUCTION...LensCulture


PRICCAPRACTICE EXPERTMEETING #3ExhibitionSelection for A Possible Life #2 on LensCultureTHINGS ARE UNDER CONSTRUCTION...LensCulture

Danville, Pretoria 2011 © Ben Krewinkel